سرمایه گذاری در ایران

هر یک از ما زمانی دغدغه‌ی سرمایه گذاری پیدا می کنیم که درآمد ما از هرینه‌ی ما بیشتر باشد و به اطلاح دستمان پول بیاید.

سرمایه گذاری در کشور ما همواره محدود به تعداد محدودی از گزینه‌ها بوده است. مسکن، دلار و سکه. یکی از میراث فکری که از نسل‌های قبل همواره به ما ارث رسیده است این است که مسکن همیشه بهترین گزینه‌ی سرمایه‌گذاری بدون ریسک! است و نسل های بعدی نیز این توصیه را بدون کنکاش پذیرفته اند و اجرا کرده اند. روال طبیعی این بوده است که هر جوانی پس از رسیدن به درآمد بخشی از آن را نگه دارد و سپس به هر صورتی شده خانه و مغازه ای بخرد و به این ترتیب سرمایه گذاری کند. بخش خیلی کوچکی از ایرانیان که تحمل ریسک را داشته‌اند و احساس می‌کرده اند که تحلیلگر سیاسی و اقتصادی خوبی هستند در دلار و طلا سرمایه گذاری کرده اند.

در سی و چند سال گذشته این توصیه ی بزرگ ترها کاربردی بوده و نتایج خوبی هم برا سرمایه گذاران بخش مسکن داشته است. البته تا قبل از سال 93 . بعد از سال ها برداشت سود خوب از سرمایه گذاری در بخش مسکن، روندی که همه به آن عادت کرده بودند و دیگر کسی ریسک داشتن اینوع سرمایه گذاری را شک نمی کرد، از سال 93 به بعد همه‌ چیز عوض شد و سرمایه گذاری در مسکن به کابوس کسانی تبدیل شد که  قبل از سال 93 سرمایه ی خود را به بخش مسکن برده بودند.

سوال این است که اکنون بهترین انتخاب برای سرمایه‌گذاری چیست؟ چه سرمایه‌گذاری‌هایی بدون ریسک محسوب می‌شوند و کدام سرمایه‌گذاری‌ها ریسک دارند؟

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *