انواع صندوق‌های سهامی:

صندوق‌های سهامی بر اساس نوع مدیریت سبد دارایی ( مدریت منفعل و مدیریت فعال) به دو دسته صندوق سهامی شاخصی و صندوق سهامی فعال تقسیم می‌شوند. در ادامه به توضیح دقیق‌تر هر یک از صندوق‌ها و ویژگی‌های آن‌ها می‌پردازیم:‌

صندوق سهامی شاخص

صندوق سهامی شاخصی معمولا شاخص کل یا شاخص صنعت خاصی را دنبال می‌کند. دنبال کردن شاخص کل به این معناست که صندوق به نسبت شرکت‌های بورسی تشکیل دهنده‌ی شاخص بورس، سبد سرمایه‌گذاری خود را تشکیل می‌دهد. برای مثال اگر 13 درصد بازار بورس ایران، شرکت پتروشیمی فارس است، یک صندوق شاخصی که شاخص کل را دنبال می‌کند، 13 درصد سرمایه‌ی خود را به سهام فارس تخصیص می‌دهد و بدین صورت عملکرد صندوق دقیقا عملکرد شاخص کل را منعکس می‌کند و قیمت واحد صندوق متناسب با تغییرات شاخص بالا و پایین می‌رود. به مدیریت صندوق‌های شاخصی به اصطلاح منفعل گفته می‌شود. زیرا که مدیریت این صندوق‌ها در پی کسب سود بیشتر از سود متوسط بازار سهام نیستند و در جست‌.وجوی فرصت‌های کسب سود بیشتر، خرید و فروش مداوم ندارند.

برای مثال صندوق شاخصی کاردان در امیدنامه خود ذکر کرده است که بازدهی سبد صندوق قبل از کسر هزینه‌ها تا حد امکان به بازدهی متوسط بازار بورس نزدیک است و سبد صندوق همبستگی بیشتر از 90 درصد با شاخص کل بورس تهران دارد. یعنی اگر شاخص کل به میزان 1 درصد افزایش یابد، ارزش سبد صندوق به میزان 0.9 درصد رشد خواهد داشت.

صندوق‌های شاخصی چه مزیتی نسبت به صندوق‌های فعال دارند:

صندوق‌های شاخصی در سبد متنوعی از سهام سرمایه‌گذاری می‌کنند در نتیجه ریسک کمتری نسبت به صندوق‌های فعال دارند و مناسب کسانی هستند که میخواهند با ریسک کمتر در بازار سهام سرمایه‌گذاری کنند. همچنین به دلیل هزینه مدیریت پایین و هزینه پایین تراکنش و مالیات ( به علت خرید و فروش کم سهام) ، در کل هزینه این صندوق‌ها نسبت به صندوق‌های سهامی فعال کمتر است.

صندوق سهامی فعال:

مدیریت فعال صندوق به معنی این است که صندوق در پی کسب سود بیشتر نسبت به متوسط بازدهی بازار است و برای این منظور پیوسته فاکتورهای اقتصادی و شرکت‌های بورسی را تحلیل می‌کنند تا فرصت‌های سرمایه‌گذاری بهتر پیدا کنند و با خرید و فروش مداوم سهام، سود سبد خود را حداکثر کنند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *